آخرین بروزرسانی در ۱۰ بهمن ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تاکنون به این فکر کردهاید که مرز بین واقعیت و پیکسلهای ساخته شده توسط ماشین کجاست؟ تصور کنید در حال تماشای ویدیویی از یک عملیات دولتی هستید که آنقدر دقیق و واقعی به نظر میرسد که مو به تنتان راست میشود، اما در حقیقت هیچ دوربینی آن را ضبط نکرده است. دنیای هوش مصنوعی ساخت فیلم به قدری پیشرفت کرده که حالا وزارت امنیت داخلی آمریکا (DHS) رسماً از ابزارهای غولهایی مثل گوگل و ادوبی برای تولید محتوای عمومی و ویدیوهای تبلیغاتی استفاده میکند. این فقط یک پیشرفت فنی نیست؛ این شروع فصلی جدید در نبرد میان واقعیت و بازنماییهای دیجیتال است.
چرا افشای این سند همین حالا تکاندهنده است؟
شاید بپرسید چرا استفاده یک نهاد دولتی از تکنولوژی باید برای ما که عاشق هوش مصنوعی هستیم مهم باشد؟ دلیلش ساده است: شفافیت. اسناد جدیدی که به تازگی منتشر شده، نشان میدهد آژانسهای مهاجرتی آمریکا شبکههای اجتماعی را با محتواهایی پر کردهاند که به نظر میرسد کاملاً توسط هوش مصنوعی ساخته شدهاند. این اتفاق درست زمانی رخ میدهد که فشارها بر شرکتهای سیلیکونولی برای عدم همکاری با پروژههای بحثبرانگیز دولتی به اوج خود رسیده است.
ما درباره یک یا دو آزمایش ساده صحبت نمیکنیم. طبق این اسناد، DHS بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ لایسنس برای ابزارهای پیشرفته هوش مصنوعی خریداری کرده است. این یعنی یک کارخانه تولید محتوا در مقیاس صنعتی که مستقیماً از قدرت پردازش ابری گوگل و خلاقیت الگوریتمهای ادوبی تغذیه میکند. برای شما که اخبار AI را دنبال میکنید، این یک زنگ خطر و در عین حال یک مطالعه موردی جذاب از قدرت نفوذ این ابزارهاست.
ابزارهای مخفی در جعبهابزار دولت؛ از Veo 3 تا Firefly
بیایید کمی عمیقتر به جنبه فنی ماجرا نگاه کنیم. یکی از هیجانانگیزترین (و شاید ترسناکترین) بخشهای این گزارش، استفاده DHS از سیستم Veo 3 گوگل است. اگر با این مدل آشنا نیستید، باید بگویم Veo پاسخ گوگل به Sora از شرکت OpenAI است؛ مدلی که میتواند ویدیوهایی با کیفیت 4K و بسیار واقعگرایانه تولید کند.
اما داستان به همینجا ختم نمیشود. این سازمان از ابزاری به نام Flow استفاده میکند؛ مجموعهای از ابزارهای فیلمسازی گوگل که Veo 3 را با قابلیتهای ویرایش حرفهای ترکیب میکند. با Flow، کاربر نه تنها کلیپ میسازد، بلکه میتواند دیالوگ، صداهای پسزمینه و موسیقی را هم با هوش مصنوعی اضافه کند. نتیجه؟ ویدیویی که تشخیص آن از واقعیت برای چشم غیرمسلح تقریباً غیرممکن است. در کنار آن، Adobe Firefly هم حضور دارد که به خاطر استفاده از دادههای اخلاقی و دارای کپیرایت مشهور است، اما حالا در دستان آژانسهایی است که محتوای تبلیغاتی برای اخراجهای دستهجمعی میسازند.
وقتی مرز میان تبلیغات و واقعیت محو میشود
شما احتمالاً در اکس (توییتر سابق) ویدیوهایی را دیدهاید که با آهنگهای حماسی و تصاویر خیرهکننده، عملیاتهای ICE (اداره مهاجرت و گمرک) را نمایش میدهند. نکته جالب اینجاست که در بسیاری از این ویدیوها، چهرههای بازداشتشدگان، صحنههای کریسمس پس از دیپورت و حتی نقلقولهای مذهبی به شکلی دراماتیک ترکیب شدهاند. تا پیش از این، ما فقط حدس میزدیم که اینها خروجی هوش مصنوعی باشند، اما حالا میدانیم که غولهای فناوری پشت این صحنه ایستادهاند.
یک چالش بزرگ که شما به عنوان یک کاربر حرفهای باید بدانید، موضوع «واترمرک» یا امضای دیجیتال است. ادوبی تلاش کرده با سیستمهای شناسایی، نشان دهد که کدام ویدیو با هوش مصنوعی ساخته شده، اما حقیقت تلخ این است که وقتی این ویدیوها در پلتفرمهای مختلف دست به دست میشوند، این نشانهها به راحتی پاک یا نادیده گرفته میشوند. این یعنی ما با سیل عظیمی از محتوا روبرو هستیم که هیچ شناسنامه واقعی ندارند.
نبرد درونی در گوگل و ادوبی؛ کارمندان علیه قراردادها
اگر فکر میکنید همه در سیلیکونولی با این وضعیت موافق هستند، سخت در اشتباهید. بیش از ۱۴۰ کارمند گوگل و ۳۰ کارمند ادوبی در هفتههای اخیر صدای اعتراض خود را بلند کردهاند. آنها نمیخواهند کدهایی که با زحمت نوشتهاند، به ابزاری برای سیاستهای تندروانه تبدیل شود. این یک درام واقعی در دنیای تکنولوژی است: مهندسانی که برای خلق زیبایی تلاش میکنند، اما میبینند ساختهشان در مسیرهای متفاوتی به کار گرفته میشود.
جالب اینجاست که علاوه بر تولید ویدیو، DHS از ابزارهای دیگری مثل Microsoft Copilot برای خلاصهسازی گزارشهای طولانی و Poolside برای کدنویسی استفاده میکند. این نشان میدهد که هوش مصنوعی به تمام رگهای حیاتی سیستمهای دولتی نفوذ کرده است. حتی ردپای اپلیکیشنهای تشخیص چهره اختصاصی هم در این اسناد دیده میشود که نشاندهنده یک نظارت هوشمند و همهجانبه است.
چگونه در عصر ویدیوهای AI، حقیقت را تشخیص دهیم؟
به عنوان کسی که عاشق دنیای هوش مصنوعی است، شما باید فراتر از یک تماشاگر عادی باشید. وقتی قدرت هوش مصنوعی ساخت فیلم در اختیار نهادهای قدرت قرار میگیرد، مسئولیت ما برای سواد رسانهای دوچندان میشود. اولین قدم، نگاه انتقادی به کیفیت بافتها (Texture) و حرکتهای غیرطبیعی در پسزمینه ویدیوهاست. مدلهایی مثل Veo هرچقدر هم پیشرفته باشند، هنوز در بازسازی جزئیات بسیار ریز یا فیزیک پیچیده آب و مو ممکن است اشتباه کنند.
دومین گام، پیگیری اخبار مربوط به پروتکلهای شفافیت است. آیا شرکتی که ابزار را فروخته، مسئولیت محتوای تولید شده را میپذیرد؟ این سوالی است که در ماههای آینده به یکی از داغترین بحثهای دنیای حقوق و تکنولوژی تبدیل خواهد شد. ما در دورانی هستیم که تماشای یک ویدیو دیگر به معنای باور کردن آن نیست.
آیندهای که همین حالا شروع شده است
داستان استفاده DHS از هوش مصنوعی گوگل و ادوبی، فقط یک خبر سیاسی نیست؛ این یک نقطه عطف در تاریخ رسانه است. ما شاهد تولد عصری هستیم که در آن دولتها ترجیح میدهند به جای استخدام تیمهای فیلمبرداری گرانقیمت، با چند خط دستور (Prompt)، واقعیت مورد نظر خود را خلق کنند. این موضوع برای ما علاقهمندان به AI هم هیجانانگیز است و هم مسئولیتآور.
در نهایت، باید از خودمان بپرسیم: آیا ما آمادهایم در دنیایی زندگی کنیم که هر تصویری میتواند یک سراب دیجیتال باشد؟ نظر شما چیست؟ آیا شرکتهای بزرگی مثل گوگل باید محدودیتهای سختگیرانهتری برای مشتریان دولتی خود وضع کنند، یا تکنولوژی باید بدون محدودیت در اختیار همه باشد؟ این بحثی است که تازه شروع شده و شما باید در صف اول آن باشید. مراقب پیکسلها باشید، چون آنها دیگر همیشه راست نمیگویند!
منبع:
https://www.technologyreview.com/2026/01/29/1131938/dhs-is-using-google-and-adobe-ai-to-make-videos/
مطالب مرتبط