آخرین بروزرسانی در ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تصور کنید وارد ساختمانی در سانفرانسیسکو میشوید که تنها نشانه آن یک نماد کوچک «پی» روی در است. داخل که میشوید، خبری از میز پذیرش شیک یا لوگوهای درخشان نیست؛ به جایش با انبوهی از میزهای چوبی، جعبههای بیسکویت، و روباتهایی روبرو میشوید که با لجاجت عجیبی سعی دارند کارهای سادهای مثل تا کردن شلوار یا پوست کندن کدو را یاد بگیرند. این روزها در میان داغترین «اخبار» دنیای تکنولوژی، نام شرکت Physical Intelligence یا همان «هوش فیزیکی» مثل بمب صدا کرده است؛ نه به خاطر ظاهرش، بلکه به خاطر مغزهای دیجیتالی که دارد میسازد.
چرا این موضوع همین حالا حیاتی است؟
ما در دورانی زندگی میکنیم که هوش مصنوعی در دنیای دیجیتال (مثل نوشتن متن یا ساخت تصویر) به اوج رسیده، اما وقتی نوبت به دنیای فیزیکی میرسد، روباتها هنوز مثل بچههای نوپا عمل میکنند. شرکت Physical Intelligence با جذب سرمایهای بیش از یک میلیارد دلار، حالا در مرکز توجه است چون میخواهد همان کاری را که ChatGPT با کلمات کرد، با حرکتهای فیزیکی انجام دهد. اگر شما هم از عاشقان هوش مصنوعی هستید، باید بدانید که این نقطه تلاقی، یعنی پیوند «مغز هوشمند» با «بدن مکانیکی»، همان مرز نهایی است که میتواند زندگی روزمره ما را برای همیشه دگرگون کند.
آزمایشگاهی که بیشتر شبیه آشپزخانه است
وقتی در فضای این شرکت قدم میزنید، حس نمیکنید در یک آزمایشگاه فوق پیشرفته هستید. روی میزها پر از قطعات یدکی روباتیک، سیمهای درهمتنیده و البته شیشههای مربا و سس است. یک بازوی روباتیک در گوشهای در حال تلاش برای برعکس کردن یک تیشرت است؛ تلاشی که صادقانه بگویم، اصلاً خوب پیش نمیرود! بازوی دیگری با دقت در حال پوست کندن کدو سبز است. سرگئی لوین، یکی از بنیانگذاران شرکت و استاد دانشگاه برکلی، با لبخندی بر لب میگوید: «این را مثل ChatGPT برای روباتها تصور کنید.»
نکته طلایی اینجاست: این روباتها برای یک کار خاص (فقط پوست کندن کدو) برنامهریزی نشدهاند. آنها در حال آموزش دیدن با «مدلهای پایه» هستند. یعنی هدف این است که روبات یاد بگیرد «پوست کندن» به طور کلی چیست، تا بعداً اگر یک سیب یا سیبزمینی هم جلویش گذاشتید، بدون نیاز به کدنویسی جدید، بداند باید چه کار کند. این دقیقاً همان مسیری است که هوش مصنوعی مولد طی کرد تا به این سطح از درک برسد.
هوشمندسازی سختافزارهای ارزانقیمت
یکی از جالبترین دیدگاههای تیم Physical Intelligence این است که آنها به دنبال سختافزارهای گرانقیمت و لوکس نیستند. بازوهایی که در دفتر آنها میبینید، حدود ۳۵۰۰ دلار قیمت دارند که به گفته لوین، اگر خودشان بسازند هزینه آن به زیر ۱۰۰۰ دلار میرسد. ایده اصلی این است: «هوش خوب میتواند سختافزار بد را جبران کند.»
این یک تغییر پارادایم بزرگ است. در گذشته، مهندسان سعی میکردند روباتهای بسیار دقیق و گرانی بسازند تا کارهای حساس را انجام دهند. اما حالا، تمرکز روی این است که مغز روبات آنقدر منعطف و هوشمند باشد که حتی با یک بازوی ارزانقیمت و معمولی هم بتواند کارهای پیچیده را انجام دهد. این یعنی در آینده، روباتهای خانگی ممکن است بسیار ارزانتر از آن چیزی باشند که فکرش را میکنیم.
لچی گروم؛ پسری که برای استراحت نیامده است
لچی گروم، سرمایهگذار معروف و کارمند سابق استرایپ (Stripe)، چهره کلیدی پشت این ماجراست. او که از ۱۳ سالگی در دنیای استارتاپها بوده، حالا تمام وقت و انرژیاش را روی این شرکت گذاشته است. گروم میگوید ۵ سال به دنبال ایدهای بود که ارزش وقت گذاشتن داشته باشد و وقتی با تیم لوین و کارول هاسمن آشنا شد، فهمید که «خودش است».
او یک استراتژی عجیب دارد: به سرمایهگذاران هیچ قولی درباره زمان پولساز شدن شرکت نمیدهد! گروم معتقد است که عجله برای تجاریسازی میتواند به کیفیت تحقیق آسیب بزند. او میگوید: «هیچ محدودیتی برای مقدار پولی که میتوانیم صرف توان پردازشی (Compute) کنیم وجود ندارد.» این یعنی آنها فعلاً فقط روی یک چیز تمرکز دارند: یادگیری هرچه بیشتر مدلهای هوش مصنوعی از دنیای واقعی.
نبرد فلسفهها: تحقیق خالص یا بازار واقعی؟
البته Physical Intelligence در این مسیر تنها نیست. رقیب سرسختی به نام Skild AI در پیتسبورگ وجود دارد که رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است. در حالی که تیم گروم روی تحقیق محض تمرکز کرده، Skild AI همین حالا روباتهایش را به بازار فرستاده و درآمد کسب میکند. آنها معتقدند که دادههای واقعی از محیطهای کاری (مثل انبارها و نگهبانی) بهترین راه برای تقویت مغز روبات است.
این یک دوئل فلسفی جذاب در سیلیکون ولی است. آیا باید اول مغز کامل را در آزمایشگاه ساخت (رویکرد Physical Intelligence) یا باید روبات را به دنیای واقعی فرستاد تا با اشتباه کردن یاد بگیرد (رویکرد Skild AI)؟ پاسخ این سوال شاید سالها طول بکشد، اما برندهی این رقابت، کسی خواهد بود که کلید ورود روباتها به خانههای ما را در دست خواهد داشت.
ارزش افزوده برای شما: از این تحول چه درسی بگیریم؟
به عنوان کسی که اخبار هوش مصنوعی را دنبال میکند، تماشای این رقابت فقط جنبه سرگرمی ندارد. چند نکته کلیدی وجود دارد که باید به خاطر بسپارید: اول اینکه «داده» پادشاه است؛ هرچه روباتها بیشتر با اشیاء واقعی کلنجار بروند، باهوشتر میشوند. دوم اینکه به زودی شاهد انتقال قدرت از سختافزار به نرمافزار در دنیای روباتیک خواهیم بود.
اگر به دنبال فرصتهای آینده هستید، به حوزههایی فکر کنید که در آن کارهای فیزیکی تکراری انجام میشود. از لجستیک و بستهبندی گرفته تا کارهای ساده آشپزخانه. شرکتهایی که بتوانند مدلهای هوش مصنوعی را با محیطهای فیزیکی تطبیق دهند، برندگان دهه آینده خواهند بود. همچنین، یادتان باشد که یادگیری ماشینی دیگر فقط پشت مانیتور نیست؛ بلکه حالا در حال لمس کردن اشیاء پیرامون ماست.
نتیجهگیری: آیا روباتها واقعاً به خانههای ما میآیند؟
در پایان بازدید از دفتر Physical Intelligence، میبینید که هنوز شلوارها کاملاً تا نشدهاند و پیراهنها به درستی برعکس نمیشوند، اما کپهی پوستهای کدو سبز در حال بلندتر شدن است. این صحنهای نمادین از وضعیت فعلی تکنولوژی است: ما در آستانهی یک جهش بزرگ هستیم، جایی که شکستهای امروز، آجرهای موفقیت فردا را میسازند.
سیلیکون ولی همیشه روی آدمهایی مثل لچی گروم شرط بسته است، چون میداند حتی اگر مسیر دقیق تجاریسازی روشن نباشد، کسی که بتواند «هوش» را به «جسم» پیوند بزند، فاتح آینده خواهد بود. نظر شما چیست؟ آیا حاضرید یک روبات با مغز هوش مصنوعی در آشپزخانهتان داشته باشید که شاید گاهی اشتباه کند، اما هر روز باهوشتر میشود؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید!
منبع:
https://techcrunch.com/2026/01/30/physical-intelligence-stripe-veteran-lachy-grooms-latest-bet-is-building-silicon-valleys-buzziest-robot-brains/
مطالب مرتبط