آخرین بروزرسانی در ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تصور کنید در هواپیمایی نشستهاید که قوانین ایمنی آن نه توسط تیمی از مهندسان با دههها تجربه، بلکه توسط یک هوش مصنوعی در کمتر از ۳۰ دقیقه نوشته شده است. این سناریو دیگر بخشی از یک رمان علمی-تخیلی نیست، بلکه طبق گزارشهای اخیر در صدر اخبار داغ دنیای فناوری قرار گرفته است؛ جایی که وزارت ترابری ایالات متحده (DOT) تصمیم گرفته برای تدوین قوانین حساس ایمنی از «جمینای»، هوش مصنوعی گوگل، استفاده کند.
چرا این تحول بزرگ در حال حاضر اهمیت دارد؟
ما به عنوان کسانی که عاشق هوش مصنوعی هستیم، همیشه از سرعت و کارایی آن شگفتزده میشویم. اما وقتی صحبت از قوانینی میشود که قرار است از انفجار خطوط لوله گاز یا خروج قطارهای حامل مواد شیمیایی از ریل جلوگیری کنند، ماجرا کمی متفاوت میشود. وزارت ترابری آمریکا اولین آژانس دولتی است که به طور رسمی به سمت استفاده از AI برای «قانوننویسی» حرکت کرده است.
این یک نقطه عطف تاریخی است. اگر این طرح موفق شود، مدل حکمرانی در جهان تغییر خواهد کرد. اما اگر شکست بخورد، میتواند به بهای جان انسانها تمام شود و اعتماد عمومی به هوش مصنوعی را برای سالها از بین ببرد. برای من و شما که تحولات این حوزه را دنبال میکنیم، این خبر فراتر از یک تغییر اداری ساده است؛ این آزمونی برای «اعتماد به ماشین» در حساسترین سطوح مدیریتی است.
استراتژی «خوب بودن کافیست»؛ وقتی سرعت بر دقت غلبه میکند
گرگوری زرزان، وکیل ارشد وزارت ترابری، در جلسات داخلی جملهای گفته که لرزه بر اندام کارشناسان انداخته است: «ما به یک قانون کامل و بینقص نیاز نداریم، حتی به یک قانون خیلی خوب هم نیاز نداریم؛ ما فقط چیزی میخواهیم که به اندازه کافی خوب باشد.» هدف اصلی اینجا ساده است: سرعت. قوانینی که پیش از این تدوین آنها هفتهها یا ماهها طول میکشید، حالا قرار است با کمک جمینای در کمتر از ۳۰ روز نهایی شوند.
او معتقد است جمینای میتواند قوانین را در کمتر از ۳۰ دقیقه پیشنویس کند. این یعنی ما با یک پارادایم جدید روبرو هستیم. در دنیای سنتی، دقت فدای زمان نمیشد، اما در عصر هوش مصنوعی تحت مدیریت جدید، زمان به عنوان باارزشترین دارایی شناخته میشود. زرزان معتقد است هوش مصنوعی میتواند ۸۰ تا ۹۰ درصد بار نویسندگی را به دوش بکشد و انسانها فقط نقش ناظر را داشته باشند.
تردید در راهروهای وزارتخانه؛ وقتی کارشناسان نگران میشوند
من وقتی گزارشهای ProPublica را میخواندم، متوجه شدم که کارمندان باسابقه این وزارتخانه چقدر از این وضعیت وحشتزده هستند. آنها معتقدند قانوننویسی یک «هنر پیچیده» است که نیاز به درک عمیق از قوانین موجود، پروندههای قضایی و تجربیات میدانی دارد. هوش مصنوعی شاید در تولید «سالاد کلمات» (Word Salad) عالی باشد، اما آیا میتواند پیچیدگیهای فنی یک موتور جت را درک کند؟
نکته جالب اینجاست که در یکی از دموهای ارائه شده به کارکنان، جمینای پیشنویسی ارائه داد که بخشهای حیاتی متن در آن حذف شده بود! این دقیقاً همان چیزی است که به آن «توهم هوش مصنوعی» میگوییم. ما بارها دیدهایم که وکلا به دلیل استفاده از استنادات جعلی تولید شده توسط AI جریمه شدهاند، اما حالا موضوع فراتر از یک دادگاه ساده است؛ موضوع امنیت کل سیستم حملونقل یک کشور است.
جنگ قیمتها؛ گوگل چطور بازار دولتی را تسخیر کرد؟
نکتهای که شاید کمتر به آن توجه شده، استراتژی تجاری گوگل در این ماجراست. در حالی که غولهایی مثل OpenAI و Anthropic قراردادهای یک دلاری با دولت میبستند، گوگل با پیشنهادی عجیب وارد شد: دسترسی به جمینای برای یک سال فقط با ۴۷ سنت! این یک حرکت تهاجمی برای کنار زدن رقبا و تبدیل شدن به زیرساخت اصلی دولت است.
گوگل به شدت مشتاق است که وزارت ترابری را به عنوان یک «موفقیت استراتژیک» به رخ دیگران بکشد. آنها میخواهند ثابت کنند که جمینای فقط یک چتبات ساده برای نوشتن ایمیل نیست، بلکه ابزاری است که میتواند «تحول دیجیتال» را در کابینه دولت رهبری کند. اما سوال اینجاست: آیا این ارزان بودن، هزینههای پنهانی در بحث ایمنی نخواهد داشت؟
آیندهای که در آن هوش مصنوعی با هوش مصنوعی حرف میزند
یکی از هیجانانگیزترین (و شاید ترسناکترین) بخشهای این گزارش، چشمانداز آینده است. قرار است به جایی برسیم که کارمندان دولت به جای نوشتن قانون، صرفاً بر «تعاملات هوش مصنوعی با هوش مصنوعی» نظارت کنند. تصور کنید: یک AI قانون را مینویسد، یک AI دیگر آن را بررسی میکند و شاید یک AI سوم آن را اجرا کند.
این همان دنیایی است که ما همیشه دربارهاش بحث میکردیم. ورود ترامپ به این ماجرا و ابراز اشتیاق او برای استفاده از AI به عنوان «نوک پیکان» تغییرات، نشان میدهد که این روند بازگشتناپذیر است. هدف، جایگزینی قوانین قدیمی و دهههای قبل با چارچوبهای «نوآوریپسند» است که اجازه میدهد خودروهای خودران سریعتر به جادهها بیایند.
درسهایی برای ما: چطور در عصر AI هوشمندانه عمل کنیم؟
اگر شما هم مثل من با ابزارهای هوش مصنوعی کار میکنید، این اتفاق درسهای بزرگی برای ما دارد. اول اینکه «نظارت انسانی» (Human-in-the-loop) دیگر یک پیشنهاد نیست، بلکه یک ضرورت مطلق است. هرگز نباید خروجی AI را بدون بررسی دقیق به عنوان نسخه نهایی بپذیریم.
دوم، باید یاد بگیریم که چطور از AI به عنوان یک «دستیار پژوهشی» استفاده کنیم، نه یک «تصمیمگیرنده نهایی». همانطور که کارشناسان به وزارت ترابری پیشنهاد دادهاند، جمینای میتواند در جمعآوری دادهها و ساختاردهی اولیه عالی باشد، اما قضاوت نهایی باید با انسانی باشد که مسئولیت عواقب کار را میپذیرد. همچنین، همیشه به یاد داشته باشید که AI تمایل دارد با اعتماد به نفس کامل، اشتباه بگوید!
سخن پایانی؛ مرز باریک بین پیشرفت و بیاحتیاطی
ما در دوران عجیبی زندگی میکنیم. از یک سو، پتانسیل هوش مصنوعی برای سرعت بخشیدن به بروکراسیهای خستهکننده اداری فوقالعاده است؛ از سوی دیگر، عجله برای جایگزینی تخصص انسانی با الگوریتمها میتواند فاجعهبار باشد. وزارت ترابری آمریکا اکنون در لبه این تیغ حرکت میکند.
آیا جمینای میتواند ثابت کند که «خوب بودن کافیست» یا اینکه به زودی شاهد بازگشت به روشهای سنتی به دلیل خطاهای سیستمی خواهیم بود؟ نظر شما چیست؟ آیا حاضر هستید در هواپیمایی بنشینید که قوانینش را یک مدل زبانی بزرگ نوشته است؟ این بحثی است که تازه شروع شده و ما در مرکز آن هستیم.
منبع:
https://arstechnica.com/tech-policy/2026/01/wildly-irresponsible-dots-use-of-ai-to-draft-safety-rules-sparks-concerns/
مطالب مرتبط