آخرین بروزرسانی در ۲۵ آذر ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تصور کنید روزی از خواب بیدار شوید و ایمیل دعوت به همکاری از کاخ سفید را در صندوق ورودی خود ببینید. نه برای یک پست دیپلماتیک، بلکه برای پیوستن به یک «نیروی ویژه» که قرار است دولت فدرال آمریکا را از نو بسازد. این دیگر یک سناریوی علمیتخیلی نیست؛ این دقیقاً اخبار داغ هفتهای است که دونالد ترامپ با اعلام برنامه «نیروی فناوری آمریکا» (US Tech Force) دنیای سیاست و تکنولوژی را شوکه کرده است.
چرا این اتفاق اکنون یک نقطه عطف تاریخی است؟
برای دههها، دیوار بلندی بین بخش خصوصی پویای سیلیکون ولی و بروکراسی کند دولت فدرال وجود داشته است. استعدادهای درخشان فناوری معمولاً مسیر شغلی خود را در گوگل، متا و مایکروسافت میدیدند، نه در دپارتمان انرژی یا وزارت حملونقل. اما اکنون، با شتاب دیوانهوار پیشرفت در هوش مصنوعی و دیجیتالسازی همه چیز، این شکاف به یک خطر امنیت ملی تبدیل شده است. دولتهایی که نتوانند خود را با سرعت فناوری هماهنگ کنند، در زمینه امنیت سایبری، خدمات عمومی و حتی دفاع ملی آسیبپذیر میمانند. برنامه ترامپ پاسخی جسورانه و بیسابقه به این بحران است: اگر کوه به سوی محمد نرفت، محمد (یا در اینجا، دونالد) هزاران متخصص را از کوه سیلیکون به واشنگتن میآورد. این حرکت نشان میدهد که رقابت آینده بین ملتها، تنها بر سر منابع طبیعی یا نظامی نیست، بلکه نبردی تمامعیار برای جذب و به کارگیری «استعدادهای فناوری» است.
نیروی فناوری: بیشتر از یک برنامه استخدام، یک آزمایشگاه اجتماعی
اما این برنامه صرفاً انتقال ۱۰۰۰ کارمند از یک دفتر شیک به ساختمانی دولتی نیست. عمق استراتژی در جزئیات آن نهفته است. اولاً، این یک تعهد دوساله است. این مدت زمان به اندازهای کافی طولانی است که فرد بتواند پروژههای زیرساختی بزرگ را پیش ببرد، و به اندازهای کوتاه است که برای یک مهندس نخبه که از کندی بروکراسی دولتی میترسد، قابل قبول باشد. این طراحی هوشمندانه، مانع روانی بزرگی را از سر راه برمیدارد.
ثانیاً، و شاید جالبتر، شرکا فقط “کارمند امانی” به دولت نمیدهند. آنها در حال ایجاد یک مسیر شغلی دوطرفه هستند. یک مهندس ارشد امنیت سایبری از آمازون پس از دو سال خدمت در آژانس امنیت ملی (NSA)، میتواند با تجربهای بینظیر به شرکت خود بازگردد یا در دولت بماند. این مدل، “چرخش درب گردان” بین صنعت و دولت را از یک معضل اخلاقی احتمالی، به یک سیاست رسمی و شفاف برای تزریق دائمی دانش روز تبدیل میکند. تصور کنید که فرهنگ چابک «اسکرام» و «توسعه چابک» (Agile) که در اپل حاکم است، ناگهان وارد فرآیند صدور مجوزهای یک اداره دولتی شود. یا روشهای تحلیل کلانداده (Big Data) مایکروسافت برای بهینهسازی توزیع کمکهای اجتماعی به کار گرفته شود.
هدف اصلی: دولتی که با سرعت هوش مصنوعی نفس میکشد
بیانیه به وضوح یک ماموریت را هدف گرفته است: «شتابدهی به استفاده از هوش مصنوعی». اما این در عمل چگونه خواهد بود؟ بیایید با چند مثال ملموس تصویر کنیم. یک متخصص «هوش مصنوعی مسئول» از تیم DeepMind گوگل ممکن است روی الگوریتمهایی کار کند که پیشبینی سیل را با دقت بیسابقهای انجام دهند و به شهرداریها برای تخلیه به موقع کمک کنند. یک مهندس از بخش Azure AI مایکروسافت میتواند سیستمهایی طراحی کند که پروندههای دادگاههای مهاجرت را با سرعت و انصاف بیشتری پردازش کنند. یا یک طراح UX از اپل، تجربه کاربری وبسایتهای پیچیده مالیاتی را به سادگی و زیبایی یک محصول اپل تبدیل کند.
چالش واقعی اینجاست: فرهنگها چگونه با هم ترکیب میشوند؟ آیا یک کارآفرین سریال (Serial Entrepreneur) که عادت به تصمیمگیری سریع و پذیرش شکست دارد، میتواند در محیطی با سلسله مراتب سفت و سخت و اجتناب از ریسک دوام بیاورد؟ این برخورد تمدنها خود میتواند منجر به نوآوریهای مدیریتی شود یا به یک درگیری فرسایشی تبدیل گردد. موفقیت این برنامه به توانایی رهبران آن در ایجاد «زمین بازیهای مشترک» بستگی دارد؛ پروژههای محدود و ملموس که در آنها تیمهای ترکیبی بتوانند سریع یک نمونه اولیه (Prototype) بسازند، آزمایش کنند و یاد بگیرند.
درسهایی برای همه علاقهمندان به آینده فناوری و حکمرانی
شما به عنوان یک علاقهمند به هوش مصنوعی و تحولات فناوری، از این ماجرا چه درسی میتوانید بگیرید؟ اول، به نقش خود در آینده بزرگتر فکر کنید. مهارتهای فنی شما—از یادگیری ماشین گرفته تا توسعه بلاکچین—دیگر فقط برای ساخت اپلیکیشنهای سرگرمی یا بهینهسازی تبلیغات نیست. این مهارتها حالا ابزاری برای حل بزرگترین چالشهای عمومی، از تغییرات اقلیمی تا سلامت جامعه، محسوب میشوند. شروع کنید به دنبال کردن مسائلی که فراتر از کد و الگوریتم هستند.
دوم، زبان «سیاست و حکمرانی» را بیاموزید. اگر میخواهید تأثیر واقعی داشته باشید، باید بتوانید ارزش کار فنی خود را به زبانی که برای قانونگذاران و مدیران دولتی قابل درک است، ترجمه کنید. این به معنای یادگیری مباحثی مانند حریم خصوصی، اخلاق در هوش مصنوعی، مقررات و تأثیر اجتماعی فناوری است. سوم، شبکه ارتباطی خود را گسترش دهید. با افرادی که در حوزههای عمومی، غیرانتفاعی یا سیاستگذاری فعالیت میکنند، گفتوگو کنید. پروژههای مشترک کوچک راه بیندازید. آینده از آن کسانی است که میتوانند پل بین دنیای فناوری و جامعه را بسازند.
آیندهای که از امروز شکل میگیرد
برنامه «نیروی فناوری» ترامپ، صرف نظر از دیدگاههای سیاسی، یک آزمایش جسورانه است. آزمایشی که نتیجه آن میتواند نقشه راهی برای تمام دولتهای جهان باشد. آیا میتوان با وارد کردن خون تازه از پویاترین اکوسیستم نوآوری جهان، دستگاه عظیم و کهنه دولت را به حرکت درآورد؟ آیا این «مهاجرت موقت استعدادها» میتواند شکاف دیجیتالی بین ملت و دولت را پر کند؟
پاسخ این سوالات نه تنها آینده خدمات عمومی در آمریکا، بلکه تعریف جدیدی از «خدمت ملی» در عصر دیجیتال را مشخص میکند. دیگر خدمت به میهن لزوماً به معنای پوشیدن یونیفرم نظامی نیست؛ میتواند به معنای نوشتن کدی باشد که سیستم بهداشت و درمان را نجات میدهد، یا طراحی الگوریتمی که عدالت را قابل دسترستر میکند. این داستان به ما یادآوری میکند که در نهایت، فناوری قدرتمندترین ابزار زمانی است که در خدمت اهدافی بزرگتر از سود و کارایی صرف قرار گیرد. و شاید این بزرگترین درسی باشد که ما، به عنوان جامعۀ علاقهمند به هوش مصنوعی، باید از این اخبار تاریخی بگیریم: نبوغ فنی ما زمانی به اوج معنای خود میرسد که برای ساختن جامعهای بهتر به کار گرفته شود.
منبع:
https://www.theverge.com/news/844804/trump-tech-force-usds-apple-google-microsoft
مطالب مرتبط