آخرین بروزرسانی در ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تصور کنید در دنیایی زندگی میکنیم که تمام مغزهای متفکر مصنوعی توسط یک پادشاه واحد اداره میشوند؛ پادشاهی به نام انویدیا. اما امروز، در میان اخبار داغ دنیای تکنولوژی، زمزمههایی از یک شورش بزرگ به گوش میرسد. استارتاپ پوزیترون با جذب سرمایه ۲۳۰ میلیون دلاری، درست در زمانی که غولهای فناوری به دنبال راهی برای فرار از انحصار هستند، شمشیر را برای انویدیا از رو بسته است.
چرا این نبرد برای شما اهمیت دارد؟
شاید بپرسید چرا باید به عنوان یک علاقهمند به هوش مصنوعی، نگران تراشهها و نیمهرساناها باشید؟ پاسخ ساده است: هر بار که شما با یک چتبات صحبت میکنید یا تصویری را با هوش مصنوعی میسازید، هزینهای عظیم در پشت صحنه صرف پردازش و مصرف برق میشود. انویدیا در حال حاضر سلطان این بازار است، اما قیمتهای نجومی و مصرف انرژی بالای محصولاتش، حتی بزرگترین شرکتها مثل OpenAI را هم خسته کرده است.
داستان پوزیترون (Positron) از این جهت جذاب است که آنها نمیخواهند دقیقاً همان کاری را انجام دهند که انویدیا انجام میدهد. آنها نقطه ضعف حریف را پیدا کردهاند: مصرف انرژی و سرعت حافظه. وقتی شرکتی ادعا میکند میتواند همان قدرت را با یکسوم مصرف برق ارائه دهد، یعنی بازی در حال تغییر است. این تغییری است که میتواند هزینهی خدمات هوش مصنوعی را برای من و شما به شدت کاهش دهد.
پوزیترون کیست و چه جادویی در چنته دارد؟
این استارتاپ که در رینو (Reno) مستقر است، در دور جدید جذب سرمایه (Series B) موفق شد ۲۳۰ میلیون دلار جذب کند. با این حساب، ارزش کل سرمایهگذاری روی این شرکتِ سه ساله به بیش از ۳۰۰ میلیون دلار رسید. اما چه چیزی باعث شده سرمایهگذاران بزرگی مثل صندوق ذخیره ارزی قطر (QIA) به سراغ آنها بروند؟
برگ برنده آنها تراشهای به نام «اطلس» (Atlas) است. پوزیترون به جای تمرکز بر آموزش مدلهای زبانی بزرگ که به قدرت وحشتناکی نیاز دارد، تمرکز خود را روی بخش «استنتاج» (Inference) گذاشته است. استنتاج همان مرحلهای است که هوش مصنوعی در دنیای واقعی به کار گرفته میشود؛ یعنی زمانی که شما یک درخواست به مدل میدهید و او به شما پاسخ میدهد. با انتقال تمرکز کسبوکارها از «ساخت مدل» به «اجرای مدل در مقیاس بزرگ»، نیاز به سختافزارهایی مثل محصولات پوزیترون به شدت افزایش یافته است.
نبرد حافظهها؛ پاشنه آشیل هوش مصنوعی
اگر بخواهم خیلی ساده برایتان بگویم، هوش مصنوعی امروز با مشکلی به نام «دیوار حافظه» روبروست. پردازندهها بسیار سریع شدهاند، اما حافظهها نمیتوانند با همان سرعت دادهها را به پردازنده برسانند. پوزیترون ادعا میکند که تراشههای حافظه با سرعت بالای آنها، دقیقاً همان حلقهی مفقودهای است که برای بهینهسازی بارهای کاری هوش مصنوعی به آن نیاز داریم.
جالب اینجاست که این تراشهها فقط برای چتباتها نیستند. منابع آگاه میگویند تراشههای پوزیترون در پردازش ویدیو و محاسبات با فرکانس بالا (High-frequency) نیز عملکرد فوقالعادهای دارند. این یعنی در آیندهای نزدیک، شاید ویدیوهای تولید شده توسط هوش مصنوعی که امروز تماشایشان میکنیم، روی تراشههایی پردازش شوند که بسیار کممصرفتر و ارزانتر از محصولات انویدیا هستند.
ژئوپلیتیک هوش مصنوعی؛ قطر وارد میشود
یکی از نکات بسیار مهم در این جذب سرمایه، حضور قطر است. مقامات قطری در کنفرانس وبسامیت دوحه به وضوح اعلام کردند که به دنبال ساختن «حاکمیت هوش مصنوعی» خود هستند. آنها نمیخواهند فقط مصرفکننده باشند، بلکه میخواهند به قطب خدمات هوش مصنوعی در خاورمیانه تبدیل شوند. سرمایهگذاری روی پوزیترون، بخشی از یک استراتژی بزرگتر است که شامل سرمایهگذاری ۲۰ میلیارد دلاری با همکاری Brookfield برای ساخت زیرساختهای هوش مصنوعی میشود.
این نشاندهنده یک روند جهانی است: هوش مصنوعی دیگر فقط یک موضوع فنی نیست، بلکه یک ابزار قدرت سیاسی و اقتصادی است. هر کشوری که ظرفیت محاسباتی بیشتری داشته باشد، در اقتصاد جهانی آینده دست برتر را خواهد داشت. پوزیترون برای قطر، بلیطی برای ورود به باشگاه صاحبان تکنولوژیِ زیرساختی است.
OpenAI و خیانتی که در راه است!
شاید عجیب به نظر برسد، اما OpenAI که یکی از بزرگترین مشتریان انویدیاست، مدتی است که از وضعیت موجود ناراضی است. گزارشها نشان میدهند که تیم سام آلتمن به دنبال جایگزینهایی برای تراشههای انویدیا میگردد. چرا؟ چون انحصار همیشه به ضرر مشتری است. ظهور استارتاپهایی مثل پوزیترون، به شرکتهای بزرگ قدرت چانهزنی میدهد و آنها را از وابستگی مطلق به یک تامینکننده نجات میدهد.
این یک فرصت طلایی برای پوزیترون است. اگر آنها بتوانند تراشهی اطلس خود را به تولید انبوه برسانند و ثابت کنند که واقعاً یکسوم انویدیا برق مصرف میکند، نه تنها OpenAI، بلکه تمام هایپراسکیلرهایی مثل گوگل و مایکروسافت برای خرید آن صف خواهند کشید. فراموش نکنیم که مصرف برق در دیتاسنترها، امروز یکی از بزرگترین چالشهای زیستمحیطی و اقتصادی جهان است.
ارزش عملیاتی برای شما؛ آینده چه شکلی است؟
اگر شما هم مثل من عاشق دنیای هوش مصنوعی هستید، باید از این رقابت خوشحال باشید. اما چطور میتوانید از این اطلاعات استفاده کنید؟ ابتدا باید بدانید که تمرکز بازار در حال تغییر از «آموزش» به «اجرا» است. اگر در حوزه توسعه نرمافزار یا بیزنس فعالیت میکنید، به دنبال راهکارهایی باشید که بر پایه استنتاج (Inference) ارزانقیمت بنا شدهاند.
دوم، بحث مصرف انرژی را جدی بگیرید. در سالهای آینده، شرکتهایی که بتوانند هوش مصنوعی سبزتر و کممصرفتری ارائه دهند، برندهی نهایی خواهند بود. پوزیترون یک مثال عالی از این روند است. شما هم در پروژههای خود، به جای استفاده از سنگینترین مدلها، به دنبال بهینهسازی و استفاده از سختافزارهای تخصصی باشید.
جمعبندی: آیا انویدیا سقوط میکند؟
در نهایت، باید بگویم که هنوز زود است برای انویدیا مجلس ختم بگیریم. آنها اکوسیستم نرمافزاری بسیار قدرتمندی دارند که به راحتی قابل جایگزینی نیست. اما پوزیترون ثابت کرد که دیوارهای قلعهی انویدیا ترک خورده است. جذب ۲۳۰ میلیون دلار سرمایه، آن هم در شرایط اقتصادی فعلی، نشاندهنده اعتماد عمیق بازار به تکنولوژیهای جایگزین است.
شما در مورد این رقابت چه فکر میکنید؟ آیا پوزیترون میتواند به «Nvidia Killer» بعدی تبدیل شود یا تنها یک جرقه در دنیای پرهیاهوی استارتاپهاست؟ به نظر من، هر چه رقابت بیشتر شود، برندهی نهایی ما هستیم که از هوش مصنوعی استفاده میکنیم. دنیای آینده، دنیای پردازندههایی است که با هوش بیشتر و اشتهای کمتر برای انرژی، زندگی ما را متحول میکنند.
منبع:
https://techcrunch.com/2026/02/04/exclusive-positron-raises-230m-series-b-to-take-on-nvidias-ai-chips/
مطالب مرتبط