آخرین بروزرسانی در ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط Dr.Arman
تصور کنید مرورگرتان خودش وبگردی کند، صورتحسابها را بپردازد و برایتان لیست پخش موسیقی بسازد. این وعدهای است که نسل جدید «عاملهای هوش مصنوعی» به ما میدهند. اما وقتی واقعاً کنترل مرورگر کروم را به دست هوش مصنوعی جدید گوگل یعنی Auto Browse سپردیم، نتیجه چیزی فراتر از یک آزمایش ساده بود؛ ترکیبی از نبوغ خیرهکننده و اشتباهات مضحک که نشان میدهد چقدر تا دنیای فیلمهای علمی-تخیلی فاصله داریم.
چرا این تحول بزرگ همین حالا برای شما مهم است؟
ما چند سالی است که در میانه انقلاب هوش مصنوعی زندگی میکنیم. تا پیش از این، تمام بحثها حول این بود که کدام چتبات باهوشتر است یا بهتر شعر میگوید. اما حالا ورق برگشته است. رقابت اصلی دیگر بر سر «حرف زدن» نیست، بلکه بر سر «انجام دادن» است. شرکتهای بزرگ مثل OpenAI با ایجنت Atlas و حالا گوگل با Auto Browse، میخواهند رباتهایی بسازند که به جای شما روی دکمهها کلیک کنند و کارهای خستهکننده اداری و وبگردی را انجام دهند.
گوگل یک مزیت ناعادلانه دارد: مرورگر کروم. از آنجا که کروم محبوبترین مرورگر جهان است، ایجنت Auto Browse پتانسیل این را دارد که به پرکاربردترین دستیار دیجیتال تاریخ تبدیل شود. اما قبل از اینکه تمام کارهایتان را به این ربات بسپارید، باید بدانید که در آزمایشهای واقعی ما، این ایجنت گاهی مثل یک نابغه عمل کرد و گاهی مثل یک کودک که در دنیای وب گم شده است.
بازی با ربات: وقتی هوش مصنوعی بیش از حد قانونمند میشود
اولین تست ما ساده اما چالشبرانگیز بود: بازی معروف 2048. از Auto Browse خواستیم به سایت بازی برود و تا جایی که میتواند امتیاز بگیرد. نکته عجیب اینجا بود که این ایجنت نمیتواند از کلیدهای جهتنما (Arrow Keys) استفاده کند! گوگل معتقد است این کلیدها برای کارهای اداری و بهرهوری لازم نیستند. در نتیجه، مجبور شدیم آن را به نسخهای از بازی هدایت کنیم که دکمههای لمسی روی صفحه داشت.
ربات بازی را شروع کرد و واقعاً استراتژی داشت. اما یک مشکل وجود داشت: او دستورات را «بیش از حد» لفظی اجرا میکرد. وقتی به نقطهای رسید که هیچ دو کاشی مشابهی برای ادغام وجود نداشت، ایستاد و اعلام کرد که بازی تمام شده است؛ در حالی که هنوز خانههای خالی روی صفحه بود و یک انسان میتوانست با یک حرکت ساده بازی را ادامه دهد. انگار این «عاملهای هوش مصنوعی» هنوز روحیه ریسکپذیری ندارند و فقط وقتی حرکت میکنند که ۱۰۰ درصد مطمئن باشند.
شکست در خانه: چرا گوگل سرویسهای خودش را نمیشناسد؟
یکی از عجیبترین لحظات آزمایش ما زمانی بود که از Auto Browse خواستیم یک لیست پخش در YouTube Music بسازد. در کمال ناباوری، این ایجنت که محصول خود گوگل است، نتوانست دکمههای سرویس موسیقی گوگل را پیدا کند! او در طراحی مدرن یوتیوب موزیک گم شد و در نهایت شکست خورد. اما جالب است بدانید وقتی همین دستور را برای سرویس رقیب یعنی Spotify صادر کردیم، در اولین تلاش و با دقت کامل کار را انجام داد.
این موضوع یک درس بزرگ برای همه ما دارد: حتی پیشرفتهترین هوش مصنوعیها هم ممکن است با رابطهای کاربری (UI) پیچیده به مشکل بخورند. همچنین متوجه شدیم که ایجنتها در حال حاضر نمیتوانند برای مدت طولانی (مثلاً یک ساعت) روی یک صفحه بمانند و اتفاقات را رصد کنند. آنها خیلی زود خسته میشوند یا اتصالشان قطع میشود، چون اجرای آنها برای سرورهای ابری بسیار گران تمام میشود.
فاجعهای به نام مدیریت ایمیل و جداول داده
اگر فکر میکنید میتوانید با خیال راحت تمام ایمیلهای کاریتان را به Auto Browse بسپارید تا برایتان دستهبندی کند، بهتر است دوباره فکر کنید. در تست ما برای استخراج اطلاعات تماس از ایمیلهای Gmail و انتقال آنها به Google Sheets، این ایجنت عملاً فاجعه آفرید. او فقط دو مورد را پیدا کرد، دادهها را به اشتباه در ستونها قرار داد و عملاً یک جدول بلااستفاده تحویل داد.
این یک زنگ خطر است. وقتی صحبت از دقت ۱۰۰ درصدی در دادههای حساس مثل ایمیل و شماره تماس است، هنوز نمیتوان به این تکنولوژی اعتماد کرد. به نظر میرسد تعامل بین ابزارهای مختلف (مثل اتصال Gmail به Sheets) هنوز حلقهی مفقوده در زنجیره قدرت ایجنتهای گوگل است.
درخشش در تاریکی: وقتی ایجنت شما را شگفتزده میکند
اما همه چیز بد نبود. در تستی که مربوط به پیدا کردن بهترین طرح برق در ایالت تگزاس بود (که سیستم بسیار پیچیدهای دارد)، Auto Browse فراتر از انتظار عمل کرد. او وارد سایت شد، فیلترهای پیچیده را بر اساس میانگین مصرف ماهانه اعمال کرد، قراردادهای ۱۲ تا ۲۴ ماهه را مقایسه کرد و در عرض چند دقیقه، بهترین گزینه را همراه با برگه مشخصات فنی تحویل داد. اینجا بود که قدرت واقعی یک «عامل هوش مصنوعی» نمایان شد: انجام کارهای خستهکننده اداری که نیاز به دقت در اعداد و ارقام دارند، بدون اینکه خسته شود.
چگونه از این ابزار به نفع خود استفاده کنید؟
اگر به این قابلیت در کروم دسترسی دارید، برای اینکه ناامید نشوید، این چند نکته را به خاطر بسپارید:
- دستورات دقیق بدهید: به جای اینکه بگویید «کارهای من را انجام بده»، دقیقاً بگویید به کدام سایت برود و دنبال چه دکمهای بگردد.
- منتظر معجزه نباشید: در حال حاضر این ابزار بیشتر شبیه یک کارآموز است که باید بالای سرش بایستید و نگاهش کنید. کلمه «خودکار» هنوز کمی اغراقآمیز است.
- برای کارهای تکراری استفاده کنید: بهترین کاربرد فعلی، پر کردن فرمهای طولانی یا جستجو در سایتهایی است که ساختار مشخصی دارند.
نتیجهگیری: آیا ما به آخر خط رسیدهایم؟
تجربه کار با Auto Browse به ما نشان داد که ما در دوران «نظارت بر ربات» هستیم، نه «آزادی از کار». میانگین امتیاز ۶.۵ از ۱۰ که ما به این ایجنت دادیم، نشان میدهد که پتانسیل عظیمی وجود دارد، اما هنوز برای سپردن کلیدهای زندگی دیجیتالمان به دست آنها زود است. با این حال، تماشای اینکه مرورگر شما خودش صفحات را باز میکند و تصمیم میگیرد، حسی شبیه به جادو دارد.
آیا شما حاضرید به یک هوش مصنوعی اجازه دهید با اکانتهای شخصی شما در وب بچرخد و کارهایتان را انجام دهد؟ یا فکر میکنید این کار ریسک امنیتی بزرگی است؟ آینده در دستان این عاملهای هوشمند است، اما فعلاً بهتر است دستتان را از روی فرمان برندارید!
منبع:
https://arstechnica.com/google/2026/02/tested-how-chromes-auto-browse-agent-handles-common-web-tasks/
مطالب مرتبط